(1848-1918)

ksiądz katolicki, proboszcz parafii w Białutach i Rajkowach, członek zwyczajny Towarzystwa Naukowego w Toruniu w l. 1897–1909.

Urodził się w Bobowie w pow. starogardzkim. Jego rodzicami byli rolnik Franciszek i Marianna z domu Piontek. Nauki pobierał w Collegium Marianum w Pelplinie w l. 1857–1864, a także gimnazjum chełmińskim. Po zdaniu egzaminu dojrzałości w 1868 r. podjął studia w pelplińskim Seminarium Duchownym. Po dwóch latach przeniósł się na uniwersytet we Fryburgu, a następnie kontynuował studia we Wrocławiu, Würzburgu i Münsterze. W tym ostatnim mieście uzyskał tytuł subdiakona i niższe święcenia kapłańskie, a także licencjata teologii (1875). W 1875 r. przyjął święcenia kapłańskie. W okresie kulturkampfu nie mógł sprawować posługi duszpasterskiej na terenie diecezji chełmińskiej. Z tego powodu przyjął posadę nauczyciela domowego u Sierakowskich w Waplewie i Kalksteinów w Pluskowęsach. Od 1884 r. pracował jako wikary w parafiach Grabowo pod Lubawą, Zakrzewie i Białutach. Później piastował funkcję proboszcza w Białutach (1887–1892) i Rajkowach (od 1892 r.). W 1905 r. członek Stowarzyszenia „Straż”. Od 1909 r. jako emeryt mieszkał w Wejherowie.

1. Frydrychowicz R., Collegium Marianum w Pelplinie, część pierwsza, Pelplin 1928, s. 202–203.
2. Mross H., Binerowski Ignacy (1848–1918), [w:] Słownik biograficzny kapłanów diecezji chełmińskiej wyświęconych w latach 1821–1920, Pelplin 1995, s. 15.