Gołembiowski Maciej Flawiusz
Urodził się w Nowogardzie (pow. goleniowski) w rodzinie inteligenckiej Mieczysława, nauczyciela historii i Jadwigi z domu Budryk, pracownika administracji. W 1950 r. rodzina przeniosła się do Złotowa, gdzie w 1955 r. ukończył szkołę podstawową i Liceum Ogólnokształcące, zdając maturę w 1966 r. Następnie rozpoczął studia historyczne na Wydziale Humanistycznym UMK, wybierając na trzecim roku specjalizację archiwalną. W czerwcu 1971 r. uzyskał dyplom magistra historii ze specjalizacją archiwalną na podstawie pracy „Lokacje miast w państwie krzyżackim w XIII – poł. XIV w.”, napisanej pod kierunkiem prof. Karola Górskiego. W czasie studiów odbył praktyki archiwalne w AP we Wrocławiu i w AGAD w Warszawie, był sekretarzem Studenckiego Koła Naukowego Archiwistów i przewodniczącym Rady Nauki ZSP. W 1969 r. wstąpił do PZPR. Po ukończeniu studiów rozpoczął pracę w Wojewódzkim Archiwum Państwowym, Oddział w Toruniu, początkowo jako młodszy archiwista, potem archiwista. W tym czasie uporządkował m.in. akta gruntowe miasta Torunia (1793-1961) i akta notariuszy toruńskich (1875-1945). Z dniem 1 października 1973 r. został asystentem w Zakładzie Archiwistyki UMK, a rok później objął stanowisko starszego asystenta. W l. 1975-1977 odbył staże naukowe m.in. w Ośrodku Informacji Naukowej PAN w Warszawie i w Staatliches Zentralarchiv w Poczdamie. Jego głównym obszarem zainteresowań była informacja naukowa. Pod kierunkiem prof. Krystyny Wyczańskiej przygotował rozprawę doktorską „System informacji archiwalnej”, na podstawie której w 1981 r. uzyskał stopień doktora nauk humanistycznych na Wydziale Humanistycznym UMK. Praca opublikowana w 1985 r., została wysoko oceniona w środowisku archiwistów. W l. 1981-1994 był adiunktem w Zakładzie Archiwistyki specjalizując się w informacji naukowej i teorii informacji archiwalnej. Od 1994 r. pracował w tym Zakładzie na stanowisku specjalisty naukowo-technicznego. Prowadził zajęcia z informacji naukowej w archiwach oraz teorii informacji dla studentów archiwistyki i bibliotekoznawstwa, opiekował się kolejnymi rocznikami studentów i organizował objazdy archiwalne. Po doktoracie podjął badania nad kancelarią biskupstwa chełmińskiego w XVI–XVIII w., które miały stanowić podstawę rozprawy habilitacyjnej. Był członkiem Zarządu Oddziału PTH w Toruniu (1978-1984), Zarządu Oddziału SAP w Toruniu, sekretarzem Komisji Historycznej Wydziału I TNT, uczestnikiem zespołu NDAP „Informatyka i Archiwa” oraz współorganizatorem Zjazdu Absolwentów Archiwistyki UMK w 1981 r. Od tego samego roku należał do NSZZ „Solidarność”. Był autorem około 50 publikacji, w tym książek, artykułów, recenzji i sprawozdań, ogłaszanych m.in. w „Archeionie” i „Zapiskach Historycznych”. W 1991 r. wydał skrypt „Wprowadzenie do informacji naukowej dla archiwistów”. Interesował się metodyką kształcenia archiwistów i modernizacją programów studiów. Za działalność naukową i dydaktyczną był wielokrotnie nagradzany przez rektora UMK. Zmarł w Toruniu. Pochowany na cmentarzu św. Jerzego przy ul. Gałczyńskiego w Toruniu.
Szczuczko W., Maciej Flawiusz Gołembiowski (12 II 1948 – 7 X1999), Archeion, 2000, t. 102, s. 319-321.
Szczuczko W., Maciej Flawiusz Gołembiowski (1948-2002), Archiwista Polski, 2000, nr 2, s. 59-65, il.
Szczuczko W., Gołembiowski Maciej Flawiusz (1948-1999), archiwista, historyk, nauczyciel akademicki, Słownik biograficzny archiwistów polskich, t. II: 1906–2001, Warszawa 2002, s. 54-56.