Hoffman Bogumił
Urodzony w Dąbrówce Malborskiej w powiecie sztumskim, w rodzinie rolniczej, w l. 1902-1911 uczył się w gimnazjum w Brodnicy. W szkole tej wstąpił do tajnej organizacji filomatów. Po maturze, w 1911 r. podjął studia na uniwersytecie w Berlinie, w zakresie historii oraz filozofii, przerwane w wyniku wybuchu I wojny światowej. Brał udział w powstaniu wielkopolskim oraz pracował przy organizacji akcji plebiscytowej na Śląsku. W 1920 r. wznowił studia, tym razem w Poznaniu. W 1923 r. posiadał już absolutorium ukończenia szkoły wyższej, a w 1925 r. dyplom ukończenia wyższej uczelni. Ukończył ponadto Państwowe Kursy Wychowania Fizycznego. W Państwowym Gimnazjum Męskim w Chojnicach (szkole założonej pierwotnie przez jezuitów w 1623 r.), przejętym przez władze polskie w 1920 r., od 1922 r. uczył historii, geografii oraz propedeutyki filozofii. Wydał kilka książek poświęconych dziejom Chojnic i regionu chojnickiego. Był członkiem Towarzystwa Miłośników Chojnic i Okolicy. Od 1938 r. był dyrektorem Państwowego Gimnazjum i Liceum w Nowym Mieście Lubawskim. W czasie II wojny światowej aresztowany przez Niemców, był więźniem obozu w Stutthofie. Zmarł z wycieńczenia, podczas ewakuacji tego obozu, w Rybnie w powiecie wejherowskim
Spis nauczycieli szkół wyższych, średnich, zawodowych, seminariów nauczycielskich oraz wykaz zakładów naukowych i władz szkolnych, red. Z. Zagórowski, T.1, Lwów-Warszawa 1924, s. 279, T. II, Warszawa-Lwów 1926, s. 207
Bliski R., Słownik biograficzny regionu brodnickiego, Brodnica, Toruń 1992, s. 42
Stromski Z., Pamięci godni, chojnicki słownik biograficzny 1275-1980, Bydgoszcz 1986, s. 93.
