Kaczor Jan

Urodził się w Bielsku na Kujawach (koło Strzelna). Świadectwo dojrzałości uzyskał w 1912 r. toruńskim gimnazjum klasycznym i w tym samym roku rozpoczął studia na uniwersytecie w Monachium skąd przeniósł się kolejno na uczelnię wrocławską i królewiecką. Ukończenie studiów filologicznych i filozoficznych opóźnił wybuch I wojny światowej i służba w 33 Pułku Piechoty w l. 1915-1918. Po zakończeniu działań wojennych w 1919 r. sfinalizował studia w Królewcu, zdał państwowy egzamin nauczycielski dający mu uprawnienia do nauczania języków starożytnych oraz niemieckiego w szkołach średnich. Rozpoczął wówczas pracę pedagogiczną w Nowym Mieście (obecnie Nowe Miasto Lubawskie). Wkrótce jednak, po przejęciu Pomorza przez polskie władze, został w 1920 r. przeniesiony do gimnazjum w Chojnicach a od października 1921 r., na jego wniosek, do Państwowego Gimnazjum Męskiego w Toruniu, gdzie uczył łaciny, greki, polskiego oraz matematyki. Od stycznia 1923 r. pełnił funkcję dyrektora Miejskiego Gimnazjum Żeńskiego w Toruniu, uczył tak także historii oraz propedeutyki filozofii. Po likwidacji tej szkoły w 1934 r. wyjechał do Bydgoszczy, gdzie do 1939 r. był dyrektorem Miejskiego Gimnazjum Męskiego im. M. Kopernika. Należał do Towarzystwa Szkół Średnich i Wyższych, PCK oraz Polskiego Związku Zachodniego – z powodu przynależności do tej organizacji został aresztowany przez Niemców i rozstrzelany w „Dolinie Śmierci” pod Fordonem. Po ekshumacji z 1947 r. został pochowany na Cmentarzu Bohaterów na Wzgórzu Wolności w Bydgoszczy.

1. Przybyszewski K., Ludzie Torunia Odrodzonej Rzeczypospolitej (1920-1939), Toruń 2001, s. 194-197

2. Przybyszewski K., Kaczor Jan, Toruński słownik biograficzny,, t. 3, red. K. Mikulski, Toruń 2002, s. 110-111

3. Romaniuk M., Kaczor Jan, Bydgoski słownik biograficzny, t.3, red. J. Kutta, Bydgoszcz 1996, s. 72-73