(1888-1978)

ksiądz katolicki, kuratus parafii w Małym Tarpnie, zarządca Ośrodka Stacji Opieki nad Matką i Dzieckiem w Grudziądzu, proboszcz parafii w Więcborku, kawaler Złotego Krzyża Zasługi, członek zwyczajny Towarzystwa Naukowego w Toruniu w l. 1920–1925.

Urodził się w 1888 r. w Koronowie k. Bydgoszczy. Pochodził z rodziny nauczyciela Franciszka i Ewy z domu Grubińskiej. Nauki pobierał w Collegium Marianum (1901–1906) i gimnazjum chojnickim, gdzie w 1909 r. zdał egzamin dojrzałości. Następnie studiował w Seminarium Duchownym w Pelplinie, w którym w 1913 r. otrzymał święcenia kapłańskie. Doświadczenie w pracy duszpasterskiej zdobywał jako wikariusz parafii w Sępólnie, natomiast po wybuchu pierwszej wojny światowej jako kapelan wojskowy. Za służbę w charakterze sanitariusza został odznaczony Krzyżem Żelaznym II klasy. Po wojnie posługę jako wikariusz kontynuował w Lęborku i Grudziądzu. W tym drugim mieście osiadł na dłużej i był ponadto prezesem chóru kościelnego. Od 1922 r. mianowany kuratusem nowo utworzonej parafii Serca Jezusowego w Małym Tarpnie i był odpowiedzialny za wybudowanie kościoła i zorganizowanie życia religijnego. W 1938 r. za prowadzenie Ośrodka Stacji Opieki nad Matką i Dzieckiem w Grudziądzu otrzymał Złoty Krzyż Zasługi. W czasie drugiej wojny światowej więziony przez Niemców (1940). Następnie do 1945 r. pracował jako wikary w sopockiej parafii Gwiazda Morza. Po wojnie został proboszczem w Więcborku. Oprócz sprawowania funkcji proboszcza był dziekanem dekanatu kamieńskiego (1945–1961), kanonikiem honorowym Kapituły Katedralnej (od 1947 r.), a także członkiem „Consilium a vigilantia”. W 1961 r. przeszedł na emeryturę i pozostał w Więcborku, gdzie zmarł w 1978 r. Grób Jana van Blericq’a został ustanowiony miejscem pamięci narodowej.

1. Diecezja Chełmińska. Zarys historyczno-statystyczny, Pelplin 1928, s. 324.
2. Königliches Gymnasium zu Konitz. Achtundachtzigster Jahresbericht, Konitz 1909, s. 17.
3. Mross H., Blericq Jan van (1888–1978), [w:] Słownik biograficzny kapłanów diecezji chełmińskiej wyświęconych w latach 1821–1920, Pelplin 1995, s. 16.