Nowicki Piotr
Urodził się w Komierowie, koło Sępólna Krajeńskiego w rodzinie ziemiańskiej. W 1871 r. ukończył Seminarium Nauczycielskie w Kościerzynie i rozpoczął pracę zawodową w Trzcianie pod Sztumem a następnie w Topólnie pod Świeciem. Od 1875 r. był kierownikiem szkoły oraz organistą w Wabczu koło Chełmna. Prowadził tam tajną bibliotekę dla ludności wsi. Dzięki kontaktom w Walentym Fijałkiem i ks. Stanisławem Kujotem zainteresował się etnografią, gromadził opowieści ludowe. Po 1918 r. zakładał Towarzystwo Nauczycieli Polaków Katolików w Chełmnie, należał też do Stowarzyszenia Chrześcijańsko Narodowego Nauczycielstwa Szkół Powszechnych w Polsce – w 1921 r. został jego członkiem honorowym. Natomiast Kuratorium Okręgu Szkolnego Pomorskiego nadało mu tytuł honorowy Rektora Szkoły Powszechnej. W 1931 r. przeszedł na emeryturę i przeniósł się do Grudziądza, gdzie współpracował z lokalnymi czasopismami np. „Nauczyciel Pomorski”. Zmarł w Grudziądzu, został pochowany na cmentarzu przy ul. Cmentarnej.
Przybyszewski K., Nowicki Piotr [w:] Słownik biograficzny Pomorza Nadwiślańskiego, t. 3, red. Z. Nowak, Gdańsk 1997, s. 334-335