Riemer Jan
Urodził się w Dębicy koło Człuchowa, w zniemczonej rodzinie rolniczej. W 1897 r. ukończył gimnazjum w Chojnicach, w czasie nauki w tej szkole był członkiem tajnego koła filomatów. W l. 1897-1899 pracował jako kupiec na terenie Rosji. Po powrocie do kraju podjął dalszą edukację, początkowo wybrał teologię w Seminarium Duchownym w Pelplinie (gdzie założył koło seniorów filomatów chojnickich) oraz na Uniwersytecie w Münster – na tej uczelni zmienił jednak kierunek nauki i wybrał Wydział Ekonomiczny. Ostatecznie w 1902 r. przeniósł się do Wrocławia i tam w 1907 r. uzyskał doktorat w zakresie nauk chemicznych. W kolejnych latach pracował jako chemik w cukrowniach a w 1909 r. rozpoczął karierę nauczycielską w szkołach średnich, kolejno w Płocku, Mławie i Warszawie. W 1912 r. zdał egzamin zawodowy nadający mu uprawnienia nauczyciela języka niemieckiego. W 1920 r. został mianowany wizytatorem w Departamencie Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego, w 1921 r. naczelnikiem Wydziału I Szkół Średnich i Seminariów Nauczycielskich w Kuratorium Okręgu Szkolnego Pomorskiego w Toruniu a w l. 1922-1925 jego kuratorem. W kolejnych latach pełnił funkcje kuratorów okręgów krakowskiego i lwowskiego. W 1928 r. odszedł na własną prośbę i do 1939 r. pracował jako lektor, wykładowca a także bibliotekarz w Szkole Głównej Handlowej. Był członkiem Towarzystwa Naukowego Płockiego, Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk, Związku Filomatów Pomorskich, Towarzystwa Pomocy Naukowej dla Młodzieży Ziem Pomorskich oraz Towarzystwa Nauczycieli Szkół Średnich i Wyższych. Zmarł w Warszawie, został pochowany na Cmentarzu Powązkowskim. Jego księgozbiór przekazano UMK w Toruniu.
Konarski S., Szews J., Riemer Jan [w:] Polski słownik biograficzny, t. 31, Wrocław 1988, s. 292-293
Przybyszewski K., Ludzie Torunia Odrodzonej Rzeczypospolitej (1920-1939). Biogramy i szkice biograficzne, cz. II, Toruń 2018, s. 496-498
Stromski Z., Pamięci godni, chojnicki słownik biograficzny 1275-1980, Bydgoszcz 1986, s. 107-108