Szyc Jan Wincenty
Urodził się w Warszawie, ukończył Seminarium Nauczycielskie w Siennicy koło Mińska Mazowieckiego angażując się w pracę tajnej organizacji uczniowskiej. Po zdaniu matury w l. 1911-1915 był nauczycielem w kilku szkołach wiejskich. We wrześniu 1915 r. powrócił do Warszawy, pracował m.in. w szkole powszechnej oraz w Muzeum Pedagogicznym. W tym samym okresie uzupełniał swoje wykształcenie na Wydziale Technicznym Wolnej Wszechnicy Polskiej – uzyskał w ten sposób kwalifikacje do pracy w szkołach ogólnokształcących. Po zdobyciu dyplomu, w l. 1918-1922 był zatrudniony w Państwowym Gimnazjum im. Króla Stanisława Leszczyńskiego w Ostrołęce. W 1922 r. przeniósł się do Torunia i został nauczycielem Państwowego Gimnazjum im. M. Kopernika. Pracował w tej szkole do 1952 r. Wykładał też na Wyższym Kursie Nauczycielskim, od 1928 r. był wizytatorem szkół. W czasie II wojny światowej został aresztowany i osadzony w obozie w Stutthofie. Po zakończeniu wojny wrócił do pracy w szkole, nawiązał też kontakty z nowopowstałym UMK, współorganizował Pracownię Fizyczną i pierwsze wykłady na tej uczelni, współpracował ze Studium Nauczycielskim oraz Oficerską Szkołą Artylerii. Był współzałożycielem i prezesem Toruńskiego Oddziału Polskiego Towarzystwa Miłośników Astronomii, członkiem Polskiego Towarzystwa Fizycznego oraz Związku Nauczycielstwa Polskiego. Wydał kilkanaście opracowań metodycznych z zakresu nauczania fizyki. Zmarł w Toruniu, został pochowany na cmentarzu parafialnym św. Jakuba.
Przybyszewski K., Szyc Jan Wincenty, [w:] Słownik biograficzny Pomorza Nadwiślańskiego, t. 4, red. Z. Nowak, Gdańsk 1997, s. 335-336