Urbanek Michał

Urodził się w Kawęczynie koło Dębicy, w woj. rzeszowskim. W 1908 r. ukończył gimnazjum klasyczne w Dębicy i podjął studia na UJ w Krakowie, na Wydziale Filozoficznym. Zdał też egzamin zawodowy na nauczyciela języka polskiego. W l. 1913-1920, a zatem tuż po uzyskaniu dyplomu nauczyciela szkół średnich, pracował w gimnazjum w Sanoku, po 1920 r. przeniósł się do Wejherowa. W Państwowym Gimnazjum Męskim im. króla Jana Sobieskiego w Wejherowie, przejętym przez władze polskie w 1920 r., był nauczycielem języka polskiego oraz łaciny, pełnił też obowiązki sekretarza szkoły. Miał wówczas 8 letni staż pracy zawodowej. Według spisu nauczycieli na dzień 1 X 1925 r. nie pracował już w tej szkole, przeniósł się bowiem do Gimnazjum Polskiego w Gdańsku. Był aktywnym działaczem harcerskim, członkiem Towarzystwa Obrony Kresów Zachodnich, Towarzystwa Przyjaciół Nauki i Sztuki oraz Towarzystwa Nauczycieli Szkół Średnich i Wyższych (założycielem i prezesem jego Koła w Wejherowie) i Związku Nauczycielstwa Polskiego. W okresie II wojny światowej był zaangażowany w tajne nauczanie oraz działalność konspiracyjną. W l. 1945-1967 uczył w Liceum Ogólnokształcącym im. Bolesława Chrobrego w Sopocie. Zmarł w Sopocie i został pochowany na tamtejszym cmentarzu katolickim..

1. Spis nauczycieli szkół wyższych, średnich, zawodowych, seminariów nauczycielskich oraz wykaz zakładów naukowych i władz szkolnych, red. Z. Zagórowski, Lwów-Warszawa 1924, s. 285

2. Spis nauczycieli szkół wyższych, średnich, zawodowych, seminariów nauczycielskich oraz wykaz zakładów naukowych i władz szkolnych, T.2, red. Z. Zagórowski, Warszawa-Lwów 1926, s.214

3. S. Mikos, Urbanek Michał Władysław [w:] Słownik biograficzny Pomorza Nadwiślańskiego, t. 4, red. Z. Nowak, Gdańsk 1997, s.399-400.