(1884-1972)

ksiądz katolicki, proboszcz w Prątnicy i Czersku, działacz społeczny, członek zwyczajny TNT w l. 1916-1921.

Urodzony we wsi Lubichowo na Pomorzu, syn Wincentego i Józefiny. Uczęszczał do Collegium Marianum w Pelplinie (w l. 1897-1904) i, korzystając z wsparcia TPN, do Królewskiego Gimnazjum w Kętrzynie. Po złożeniu egzaminu dojrzałości w 1907 r. rozpoczął studia teologiczne w Seminarium Duchownym w Pelplinie. W 1911 r. uzyskał sakrament święceń kapłańskich. Pełnił funkcję wikarego w Drzycimiu, Rumianie, Nieżywięciu, Żukowie i Gdańsku. Nie rezygnując z posługi duszpasterskiej, podjął studia ekonomiczne na Politechnice Gdańskiej (w l 1914-1918). Po ich zakończeniu został mianowany proboszczem parafii w Prątnicy. Aktywnie działał na rzecz powierzonej mu społeczności, doprowadzając do renowacji lokalnego kościoła św. Katarzyny Aleksandryjskiej. W 1939 r. został aresztowany przez Niemców. Do jego zwolnienia w 1940 r. przetrzymywano go m.in. w Grudziądzu i obozie KL Stutthof. Po zakończeniu II wojny światowej został przeniesiony do parafii w Czersku, którą zajmował się aż do śmierci w 1972 roku.

1. Drost Franciszek (1884-1972) [w:] Mross H., Słownik biograficzny kapłanów diecezji chełmińskiej wyświęconych w latach 1821–1920, Pelplin 1995, s. 58.

2. Jacewicz W., Woś J., Martyrologium polskiego duchowieństwa rzymskokatolickiego pod okupacją hitlerowską w latach 1939-1945. Wykaz duchownych zmarłych, zamordowanych lub represjonowanych przez okupanta w diecezjach chełmińskiej, częstochowskiej, łomżyńskiej, łódzkiej i płockiej oraz archdiecezji warszawskiej, z. 2, Warszawa 1977, s. 42.