(1893-1939)

ksiądz katolicki, proboszcz w Kaszczorku, weteran I wojny światowej, ofiara zbrodni niemieckich, członek zwyczajny TNT w l. 1928-1932.

Urodzony we wsi Małe Chełmy k. Chojnic. Syn nauczyciela Leona i Salomei. Uczeń Collegium Marianum w Pelplinie (w l. 1903-1908) i Królewskiego Katolickiego Gimnazjum w Chojnicach, które ukończył w 1911 roku. Następnie rozpoczął studia teologiczne w Seminarium Duchownym w Pelplinie. Naukę jednak przerwał wybuch I wojny światowej i powołanie Główczewskiego do wojska w funkcji sanitariusza i subdiakona. Po zakończeniu działań wojennych powrócił do Seminarium. Sakrament święceń kapłańskich uzyskał w 1920 roku. Pełnił funkcję wikarego w Chmielnie i Sierakowicach. Nauczał religii w toruńskim Gimnazjum Klasycznym (w l. 1923-1932). Po rezygnacji z funkcji katechety objął tymczasową administrację nad parafią w Boleszynie, by ostatecznie zostać proboszczem w Kaszczorku (1934 r.). Po wkroczeniu Niemców aresztowany w październiku 1939 roku i osadzony w Toruniu. Rozstrzelany niedługo później, w lesie Barbarka k. Torunia.

1. Główczewski-Kossak Stanisław (1893-1939) [w:] Mross H., Słownik biograficzny kapłanów diecezji chełmińskiej wyświęconych w latach 1821–1920, Pelplin 1995, s. 79.

2. Jacewicz W., Woś J., Martyrologium polskiego duchowieństwa rzymskokatolickiego pod okupacją hitlerowską w latach 1939-1945. Wykaz duchownych zmarłych, zamordowanych lub represjonowanych przez okupanta w diecezjach chełmińskiej, częstochowskiej, łomżyńskiej, łódzkiej i płockiej oraz archdiecezji warszawskiej, z. 2, Warszawa 1977, s. 54.

3. Wardzyńska M., Był rok 1939. Operacja niemieckiej policji bezpieczeństwa w Polsce, Warszawa 2009, s. 163.