Goździewicz Józef
Urodził się we wsi Niedźwiady, w powiecie szamotulskim, w prowincji poznańskiej. Po ukończeniu szkoły ludowej edukację kontynuował w Królewskim Gimnazjum w Lesznie. W l. 1900-1903 studiował geodezję w Berlinie. Od 1904 r. zawodowo zajmował się dziennikarstwem. Pracował w redakcjach „Orędownika” i „Dziennika Poznańskiego”. Od 1905 r. związany z pismami wydawanymi przez Jana Brejskiego dla ludności polskiej w Westfalii. W l. 1909-1914 zatrudniony w redakcji „Gazety Toruńskiej” i wydawanego w Toruniu „Przyjaciela” i „Gazety Codziennej”. W 1914 r. redaktor „Przyjaciela Wąbrzeskiego”. W okresie pierwszej wojny światowej zatrudniony w referacie prasowym Generalnego Gubernatorstwa Warszawskiego był odpowiedzialny za kwestie cenzury prasy ukazującej się pod okupacją niemiecką w Królestwie Polskim. Działacz polskiego ruchu śpiewaczego, wspierał rozwój spółdzielczości pod zaborem pruskim. Był członkiem Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” a w l. 1910-1911 pełnił funkcję zwyczajnego TNT w Toruniu. Zmarł po 1918 r.
Gzella G., Dziennikarze i redaktorzy odpowiedzialni polskiej prasy Pomorza Nadwiślańskiego w okresie zaboru pruskiego. Słownik biograficzny, Toruń 2018, s. 58-60.
