(1931-2000)

prawnik, profesor nauk prawnych zajmujący się prawem kanonicznym, rzymskim i rzeczowym, członek zwyczajny Towarzystwa Naukowego w Toruniu w l. 1967–2000.

Urodził się w rodzinie chłopskiej w Wołochach. W 1946 r. w Mogilnie, po zdaniu egzaminu przed Państwową Komisją egzaminów nadzwyczajnych, uzyskał świadectwo ukończenia szkoły powszechnej. W l. 1946–1949 uczęszczał do I Państwowego Męskiego Gimnazjum i Liceum w Jarosławiu, gdzie uzyskał małą maturę i wstąpił do zakonu dominikanów. Po nowicjacie w l. 1950–1952 uczył się w prywatnym liceum klasycznym w Jarosławiu, gdzie uzyskał maturę wewnętrzną i rozpoczął studia z teologii i filozofii w Kolegium Filozoficzno-Teologicznym oo. Dominikanów w Krakowie. W 1959 r. uzyskał maturę w Państwowym Korespondencyjnym Liceum Ogólnokształcącym w Krakowie i rozpoczął studia prawnicze na Wydziale Prawa Kanonicznego KUL w Lublinie. W 1962 r. uzyskał tytuł magistra prawa kanonicznego, a już w 1964 r. stopień doktora prawa kanonicznego. W 1964 r. wystąpił z zakonu dominikanów. W roku 1965 przez semestr prowadził ćwiczenia z prawa rzymskiego na Uniwersytecie Warszawskim. W 1966 r. został zatrudniony jako starszy asystent w Katedrze Prawa Rzymskiego Wydziału Prawa Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu, gdzie przeszedł kolejne etapy kariery uniwersyteckiej i pracował do przedwczesnej śmierci. W 1971 r. na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu uzyskał stopień doktora habilitowanego nauk prawnych w zakresie prawa rzymskiego i został etatowym docentem UMK. W 1987 r. został profesorem nadzwyczajnym, a w 1991 r. profesorem zwyczajnym. W l. 1972–1991 był kierownikiem Zakładu Prawa Rzymskiego oraz Katedry Prawa Kanonicznego (1991–2000). Zajmował się problematyką prawa rzymskiego i stosunków agrarnych starożytnego Rzymu oraz kwestiami rzymskich pożytków naturalnych. Był członkiem Polskiej Akademii Nauk, Polskiego Towarzystwa Historycznego i Polskiego Towarzystwa Filologicznego. W l. 1981–1982 sprawował urząd prorektora ds. dydaktyki i nauczania. W sierpniu 1982 r. razem z rektorem prof. Stanisławem Dembińskim i prorektorem doc. Sławomirem Kalembką został przez władze odwołany. Zmarł w Toruniu. Pochowany na cmentarzu św. Jerzego w Toruniu.

1. Honeste vivere...: księga pamiątkowa ku czci Profesora Władysława Bojarskiego, red. nauk. E. Gajda, A. Sokala, Toruń 2001.
2. Sokala A., Władysław Bojarski (1931–2000), romanista, [w:] Ze złotej księgi Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Mikołaja Kopernika, red. S. Salmonowicz, M. Sobczyk, Toruń 2015, s. 143–170.