Kasyna Leon
Urodził się w Drozdowie w powiecie kartuskim. Jego rodzicami byli cieśla Augustyn i Marianna z domu Szczypior. Nauki pobierał w wejherowskim gimnazjum, gdzie w latach 1877-1881 należał do tajnej organizacji filomackiej „Wiec”. Otrzymawszy stypendium TPN, studiował od 1881 r. na Uniwersytecie Wrocławskim, gdzie wstąpił do Towarzystwa Literacko-Słowiańskiego. W 1885 r. w Monachium przyjął święcenia kapłańskie. Doświadczenie w pracy duszpasterskiej zdobywał jako wikary parafii w Żukowie, Grudziądzu, Toruniu i Borzyszkowach. W 1892 r. trafił do parafii w Białutach, którą zarządzał do roku następnego, kiedy to został jej proboszczem. Jednak już trzy lata później działał jako proboszcz parafii w Nowej Wsi Królewskiej. Angażował się w działalność społeczną. Od 1899 r. należał do TNT, w 1905 r. udzielał się w organizacji „Straż”, był bibliotekarzem TCL w Grudziądzu. W Białutach, Nowej Wsi Królewskiej i Lubawie założył Towarzystwa Ludowe. W l. 1907-1910 pełnił funkcje dziekana wąbrzeskiego, a po mianowaniu go proboszczem parafii w Lubawie (1910) dziekana lubawskiego (1911-1939). Z Lubawą związany był przez wiele lat swojej posługi kapłańskiej i służby społecznej. W 1919 r. został nauczycielem języka polskiego w Lubawie, został też wybrany przewodniczącym Rady Miejskiej. Uwieńczeniem posługi kapłańskiej było mianowanie go szambelanem papieskim w 1927 r., delegatem biskupim oraz consiliarus a vigilantia. Resztę życia spędził w Lubawie i tam też zmarł w 1942 r.
Diecezja chełmińska: zarys historyczno-statystyczny, Pelplin 1928, s. 102.
Kasyna Leon (1859-1942) [w:] Mross H., Słownik biograficzny kapłanów diecezji chełmińskiej wyświęconych w latach 1821–1920, Pelplin 1995, Pelplin 1995, s. 128.