Klatt Wojciech
Urodził się w Pelku w powiecie kościerskim. Jego rodzicami byli rolnik i rentier Tomasz oraz Matylda z domu Jaworska. Nauki pobierał w pelplińskim Collegium Marianum, a następnie gimnazjum w Chełmnie jako stypendysta TPN. W czasie nauki w Chełmnie należał do tajnej organizacji filomackiej. W 1870 r. zdał egzamin dojrzałości i podjął studia w Seminarium Duchownym w Pelplinie. W 1874 r. otrzymał święcenia kapłańskie. Wstąpienie do stanu duchownego zbiegło się w czasie z polityką Kulturkampfu, przez co nie mógł podjąć pracy duszpasterskiej. Został aresztowany za nielegalne odprawianie Mszy Świętej w Opaleniu i skazany na 60 marek grzywny. Był też ścigany listami gończymi. Po opuszczeniu więzienia w 1876 r. wyjechał do Bawarii, gdzie pracował na terenie diecezji augsburskiej. Do diecezji chełmińskiej powrócił w 1884 r. Pracował jako wikary parafii w Lubiewie, a już w 1886 r. otrzymał urząd proboszcza parafii w Górznie. W 1892 r. brał udział w organizacji wiecu w Radoszkach, na którym domagano się m.in. języka polskiego w szkolnictwie elementarnym. W l. 1892-1920 był dziekanem górzeneńsko-lidzbarskim. W 1900 r. został proboszczem parafii w Lidzbarku. W 1898 r. TNT. Udzielał pieniężnego wsparcia Towarzystwu Pomocy Naukowej. W l. 1918-1920 zasiadał w Powiatowej Radzie Ludowej. W tym czasie został aresztowany pod zarzutem przechowywania broni w podziemiach kościoła. W 1920 r. biskup Augustyn Rosentreter mianował go radcą duchownym. Ukoronowaniem działalności publicznej było wyniesienie go w 1930 r. przez papieża Piusa XI do godności szambelana oraz odznaczenie Krzyżem Kawalerskim Orderu Polonia Restituta. W 1935 r. był najstarszym kapłanem diecezji chełmińskiej, licząc wówczas 84 lata. Ksiądz Wojciech zmarł w 1938 r. w Lidzbarku.
Diecezja chełmińska: zarys historyczno-statystyczny, Pelplin 1928, s. 435.
Klatt Wojciech (1851-1938) [w:] Mross H., Słownik biograficzny kapłanów diecezji chełmińskiej wyświęconych w latach 1821–1920, Pelplin 1995, s. 134.