Knast Dionizy
Urodził się w Gnieźnie. Jego rodzicami byli Jan i Kordula z domu Służewska. Nauki pobierał w gimnazjach w Trzemesznie, Poznaniu i Chełmnie, ale egzamin dojrzałości zdał w Luksemburgu (1854), dokąd przeprowadziła się jego matka. Następnie studiował w różnych europejskich miastach jak Bonn, Münster, Paryż (1854-1860). Poza studiami podróżował po Anglii, Francji, Włoszech, był nawet w Konstantynopolu. Rozprawą pt. "De cosummatione saeculi” zdobył tytuł licencjata teologii na uniwersytecie w Münster w 1860 r. Święcenia kapłańskie przyjął w Pelplinie w 1861 r. Doświadczenie w pracy duszpasterskiej zdobywał jako wikary parafii w Wąbrzeźnie, Gniewie i Przodkowie. Podczas wikariatu w Wąbrzeźnie brał udział w manifestacji narodowej z okazji rocznicy odsieczy wiedeńskiej. W 1865 r. doczekał się urzędu proboszcza w Sierakowicach i tam też założył Towarzystwo Rolnicze. Po 19 latach przeszedł na urząd proboszcza w Kościerzynie, a także otrzymał posadę dziekana mirachowskiego. Od 1881 r. był członkiem TNT i TPN. W Kościerzynie założył Towarzystwo Przemysłowe Katolików Polskich i został jego przewodniczącym. Zmarł w 1891 r. w Kościerzynie.
Dzieje Towarzystwa Naukowego w Toruniu 1875-1975, t. 2, pod red. M. Biskupa, Toruń 1978, s. 167.
Knast Dionizy (1835-1891) [w:] Mross H., Słownik biograficzny kapłanów diecezji chełmińskiej wyświęconych w latach 1821–1920, Pelplin 1995, s. 139.