Kryszak Jerzy
Urodził się w Bydgoszczy. Zawodowo związany z UMK od 1968 r. W 2007 r., po ujawnieniu jego współpracy z SB, przeszedł na wcześniejszą emeryturę. Współtwórca toruńskiej polonistyki, wybitny znawca polskiej poezji XX w. i literatury emigracyjnej. Wykładał również w WSP (potem UWM) w Olsztynie. Jako poeta debiutował w 1970 r. tomem „Widziadła gorejące”. Jego wiersze zostały przetłumaczone na języki: rosyjski, angielski i niemiecki. Był wieloletnim dyrektorem Instytutu Literatury Polskiej, kierownikiem Zakładu Młodej Polski i Dwudziestolecia Międzywojennego, redaktorem naczelnym „Archiwum Emigracji” oraz kierownikiem Pracowni Badań Emigracji. Pełnił funkcję kierownika literackiego Teatru Polskiego w Bydgoszczy (1978-1980). W latach 1976-1983 przynależał do Związku Literatów Polskich, a od 1989 r. 1991 r. – do Stowarzyszenia Pisarzy Polskich. Laureat Nagrody „Pióra” (1979 r.), Nagrody im. Stanisława Piętaka (1984 r.) i Nagrody Fundacji im. N.W. Turzańskich w Kanadzie (1996 r.). W 1997 r. otrzymał Medal KEN. Zmarł w Toruniu.
Kryszak Janusz [w:] Pracownicy nauki i dydaktyki Uniwersytetu Mikołaja Kopernika 1945-2004. Materiały do biografii, red. S. Kalembka, Toruń 2006, s. 379.
Kryszak Janusz Marian, [w:] Złota Księga Nauk Humanistycznych, red. K. Pikoń, Gliwice 2004, s. 191.
