(ur. 1939)

profesor, filolog klasyczny, wykładowca akademicki, członek TNT od 1974 r.

Urodził się w Łasinie. Po studiach, w latach 1963-1967, pracował jako nauczyciel języka łacińskiego i polskiego w Liceum Medycznym – Szkole Pielęgniarskiej oraz w Liceum Ogólnokształcącym w Sztumie. Z UMK współpracował od 1965 r.; od 1967 r. zatrudniony tamże w Katedrze Filologii Klasycznej; od 2016 r. na emeryturze. Jego zainteresowania naukowe obejmują cesarską literaturę grecko-rzymską, szczególnie autorów drugiej sofistyki i autorów wczesnochrześcijańskich. W 1980 r. powołany na członka Komitetu Nauk o Kulturze Antycznej PAN, w 2004 r. – na członka Zespołu Nauk Humanistycznych w Komitecie Badań Naukowych w Warszawie. Członek Komisji Filologii Klasycznej Polskiej Akademii Umiejętności, Towarzystwa Naukowego KUL, Komitetu Redakcyjnego „Meandra”. Wieloletni członek Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Filologicznego, a od 2017 r. – prezes honorowy Towarzystwa. Od 1981 r. był związany z Olimpiadą Języka Łacińskiego, w tym: w latach 1995-2003 jako przewodniczący Komitetu Głównego, a przez wiele lat – przewodniczący Okręgu Toruńskiego. Wielokrotnie uhonorowany nagrodami I i II stopnia Rektora Uniwersytetu Mikołaja Kopernika. Otrzymał Złoty Krzyż Zasługi oraz w 1997 i 1999 r. – Medal Komisji Edukacji Narodowej. Jako pierwszy w historii odznaczony medalem Zasłużony dla Ziemi Sztumskiej.

1. Bibik B., Jubileusz pięćdziesięciolecia obrony rozprawy doktorskiej Profesora Mariana Szarmacha, „Meander” 2022, R. 77, s. 207-216.

2. Szarmach Marian, [w:] Pracownicy nauki i dydaktyki Uniwersytetu Mikołaja Kopernika 1945-2004. Materiały do biografii, red. S. Kalembka, Toruń 2006, s. 660-661.

3. Szarmach Marian, [w:] Złota Księga Nauki Polskiej – Naukowcy Zjednoczonej Europy, red. A. Pikoń, Gliwice 2006, s. 798.