Liczkowski Jerzy
Urodził się w Krakowie w rodzinie Antoniego, urzędnika kolejowego, oraz Aurelii z Gątkowskich. Szkołę podstawową ukończył w 1927 r. w Grudziądzu. Trudne warunki materialne zmusiły go podjęcia pracy zarobkowej. Do 1935 r. pracował jako robotnik fizyczny w Grudziądzu, a następnie – do wybuchu II wojny światowej – jako wykwalifikowany robotnik w jednej z bydgoskich fabryk. Jednocześnie w 1938 r. rozpoczął naukę w wieczorowym gimnazjum i liceum dla dorosłych w Bydgoszczy, które ukończył w 1939 r. Po wybuchu II wojny światowej został – wraz z rodziną – wysiedlony przez Niemców z Bydgoszczy. Lata okupacji spędził, pracując najpierw w przedsiębiorstwie Budowy Dróg „Lenz” w Radomsku (1940-1943), a następnie, w Piotrkowskich Zakładach Drzewnych (1943-1945). Po wojnie przybył w czerwcu 1945 r. do Białogardu, gdzie zorganizował pierwszą polską księgarnię na Pomorzu Zachodnim, którą prowadził do 1950 r. W l. 1947-1950 odbył studia pierwszego stopnia w Akademii Handlowej w Poznaniu, a w 1951 r. uzyskał tytuł magistra ekonomii w Wyższej Szkole Ekonomicznej (WSE, ob. Uniwersytet Ekonomiczny). W 1955 r. zakończył aspiranturę krajową, a stopień doktora nauk ekonomicznych otrzymał w 1958 r. na Wydziale Ogólnoekonomicznym WSE w Poznaniu. W 1963 r. na Wydziale Produkcji i Obrotu Towarowego WSE (ob. Uniwersytet Ekonomiczny) w Krakowie uzyskał stopień doktora habilitowanego nauk ekonomicznych na podstawie pracy „Badanie intensywności rolnictwa w ujęciu przestrzennym”. W tym samym roku został powołany na stanowisko docenta etatowego w WSE w Poznaniu, obejmując kierownictwo Zakładu Ekonomii Rolnictwa. W 1964 r. przebywał na stypendium w Wyższej Królewskiej Szkole Rolnej w Kopenhadze. We wrześniu 1966 r. został przeniesiony na Uniwersytet Mikołaja Kopernika i powołany na stanowisko organizatora Instytutu Ekonomicznego UMK, którego był pierwszym dyrektorem z uprawnieniami dziekana (do 1975). Tytuł profesor nadzwyczajnego uzyskał w 1971 r., a profesora zwyczajnego w 1982 r. Jako dyrektor Instytutu Ekonomicznego utworzył od podstaw Zakład Ekonomiki i Organizacji Rolnictwa, którym zarządzał w latach 1968-1983. Był aktywnym uczestnikiem życia naukowego w kraju i zagranicą. Jego dorobek obejmuje ponad 70 publikacji, w tym cztery monografie, dwa skrypty, podręcznik akademicki oraz kilkadziesiąt artykułów naukowych. Był promotorem 200 prac magisterskich i pięciu prac doktorskich. W l. 1976-1983 pracował również w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Bydgoszczy. Istotne miejsce w jego życiu zajmowała działalność społeczna i polityczna. Był członkiem PZPR, uczestniczył w pracach Rady Naukowej Urzędu Wojewódzkiego w Bydgoszczy oraz Rady Centralnego Ośrodka Metodycznego Studiów Ekonomicznych przy Ministerstwie Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki. Pełnił funkcję radnego Wojewódzkiej Rady Narodowej w Bydgoszczy i Toruniu. Należał do Bydgoskiego Towarzystwa Naukowego, Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk, Polskiego Towarzystwa Ekonomicznego, Towarzystwa Naukowego w Toruniu (Wydział IV). Zmarł nagle w Toruniu. Pochowany na cmentarzu św. Jerzego w Toruniu.
Liczkowski Jerzy, „Sprawozdania TNT”, 1976, t. 28, s. 120-123.
Tomala J., Liczkowski Jerzy (1914-1983), ekonomista, profesor UMK, w: Toruńscy twórcy nauki i kultury, pod red. M. Biskupa, A. Gizińskiego, Toruń 1989, s. 195-200.