Wydział powiatowy powiatu sępoleńskiego
Wydziały powiatowe były organami wykonawczymi władzy powiatowej. Na terenie zaboru pruskiego aż do 1933 r. ich funkcjonowanie było określone przez ustawodawstwo pruskie i pojedyncze rozporządzenia z początku lat 20. W skład wydziału wchodziło sześciu członków, wybieranych przez sejmik powiatowy oraz starosta, wyznaczany przez władze centralne. W wyniku ustawy scaleniowej z 1933 r. starosta powiatowy stawał się przedstawicielem administracji centralnej. Jak wcześniej, wydział powiatowy wybierany był przez radę powiatową. Sam wydział mógł być rozwiązany przez wojewodę, sprawującego kontrolę nad administracją powiatową.
Wydział powiatowy powiatu sępoleńskiego zgłosił się na członka Towarzystwa Naukowego we wrześniu 1925 r. z roczną składką w wysokości 120 zł. Nastąpiło to pod wpływem okólnika wojewody pomorskiego, wzywającego miasta i powiaty do wspierania finansowego TNT. Ponadto, starosta sępoleński pośredniczył w zgłaszaniu się na członków Towarzystwa gmin powiatu. Choć chęć przystąpienia zgłosiło osiem gmin, tylko obszar dworski Kamień został ujęty w dokumentacji TNT. Późniejsza współpraca ograniczyła się do wpłacenia subwencji w wysokości 50 zł w grudniu 1928 r. Wydział figurował na listach członkowskich do 1933 r.
Klimek M., Samorząd powiatowy w okresie II Rzeczypospolitej. Założenia i rzeczywistość [w:] 10-lecie funkcjonowania samorządu powiatowego (1999-2000). Doświadczenia i perspektywy, Stalowa Wola 2010, s. 47-61.