Wydział powiatowy powiatu puckiego
Wydziały powiatowe były organami wykonawczymi władzy powiatowej. Na terenie zaboru pruskiego aż do 1933 r. ich funkcjonowanie było określone przez ustawodawstwo pruskie i pojedyncze rozporządzenia z początku lat 20. W skład wydziału wchodziło sześciu członków, wybieranych przez sejmik powiatowy oraz starosta, wyznaczany przez władze centralne. W wyniku ustawy scaleniowej z 1933 r. starosta powiatowy stawał się przedstawicielem administracji centralnej. Jak wcześniej, wydział powiatowy wybierany był przez radę powiatową. Sam wydział mógł być rozwiązany przez wojewodę, sprawującego kontrolę nad administracją powiatową.
Początkiem współpracy Towarzystwa Naukowego i wydziału powiatowego powiatu puckiego była prośba skierowana przez TNT, o stworzenie listy potencjalnych członków, zamieszkujących powiat, którą starostwo przesłało w lipcu 1925 r. Z kolei w odpowiedzi na odezwę wojewody pomorskiego, wydział wstąpił do Towarzystwa jako członek, wspierając je składką i subwencją w wysokości odpowiednio 100 zł i 200 zł. Ponadto, starosta pośredniczył w rekrutacji lokalnej, jednak z negatywnym wynikiem.
Klimek M., Samorząd powiatowy w okresie II Rzeczypospolitej. Założenia i rzeczywistość [w:] 10-lecie funkcjonowania samorządu powiatowego (1999-2000). Doświadczenia i perspektywy, Stalowa Wola 2010, s. 47-61.