Magistrat miasta Wejherowa
Miasta na terenie byłego zaboru pruskiego w początkowym okresie II Rzeczypospolitej pod względem struktury i funkcjonowania organów władzy samorządowej różniły się od pozostałych ziem polskich. Ich ustrój opierał się na ustawodawstwie pruskim z połowy XIX w. oraz rozporządzenia Ministra b. Dzielnicy Pruskiej z 1921 r. Magistrat (zarząd miejski) był organem wykonawczym, uzupełniającym radę miejską, posiadającą z kolei prerogatywę uchwałodawczą. Rada wybierała członków magistratu, których liczba nie przekraczała zazwyczaj 15 osób i którzy byli zatwierdzani przez wojewodę. Pracami zarządu kierował prezydent lub burmistrz miasta. Magistrat posiadał konkretne działy (decernaty). Do zadań zarządu należało zarządzanie m. in. zarządzanie majątkiem miejskim i reprezentowanie miasta wobec władz zwierzchnich.
Magistrat m. Wejherowa rozpoczął współpracę z Towarzystwem Naukowym w 1925 r., wpłacając stuzłotową subwencję. Dopiero jednak wpłacenie kolejnej subwencji w 1928 r. poskutkowało wpisaniem miasta na listę członków TNT, na których pozostał do 1933 r.
Sudziński R., Samorząd terytorialny, w: Historia Torunia, red. M. Biskup, t. III, cz. 2., Toruń 2006.
