Magistrat miasta Lubawy
Miasta na terenie byłego zaboru pruskiego w początkowym okresie II Rzeczypospolitej pod względem struktury i funkcjonowania organów władzy samorządowej różniły się od pozostałych ziem polskich. Ich ustrój opierał się na ustawodawstwie pruskim z połowy XIX w. oraz rozporządzenia Ministra b. Dzielnicy Pruskiej z 1921 r. Magistrat (zarząd miejski) był organem wykonawczym, uzupełniającym radę miejską, posiadającą z kolei prerogatywę uchwałodawczą. Rada wybierała członków magistratu, których liczba nie przekraczała zazwyczaj 15 osób i którzy byli zatwierdzani przez wojewodę. Pracami zarządu kierował prezydent lub burmistrz miasta. Magistrat posiadał konkretne działy (decernaty). Do zadań zarządu należało zarządzanie m. in. zarządzanie majątkiem miejskim i reprezentowanie miasta wobec władz zwierzchnich.
Miasto Lubawa przystąpiło do Towarzystwa Naukowego we wrześniu 1925 r., odpowiadając na okólnik wojewody pomorskiego, wzywający do finansowego wsparcia TNT. Składka miasta była standardową, wynoszącą 12 zł. W raporcie przesłanym wojewodzie pod koniec września, burmistrz donosił o niemożliwości założenia lokalnych kół werbujących członków do TNT ze względu na niechętną postawę ludności. Magistrat m. Lubawy pozostał na listach członkowskich do 1933 r. Nie wiadomo nic o płatnościach składek po 1926 r., jednak na pewno magistrat wpłacił dwie subwencje po 20 zł w latach 1936 i 1937.
Sudziński R., Samorząd terytorialny, w: Historia Torunia, red. M. Biskup, t. III, cz. 2., Toruń 2006.