Magistrat miasta Lidzbarka
Miasta na terenie byłego zaboru pruskiego w początkowym okresie II Rzeczypospolitej pod względem struktury i funkcjonowania organów władzy samorządowej różniły się od pozostałych ziem polskich. Ich ustrój opierał się na ustawodawstwie pruskim z połowy XIX w. oraz rozporządzenia Ministra b. Dzielnicy Pruskiej z 1921 r. Magistrat (zarząd miejski) był organem wykonawczym, uzupełniającym radę miejską, posiadającą z kolei prerogatywę uchwałodawczą. Rada wybierała członków magistratu, których liczba nie przekraczała zazwyczaj 15 osób i którzy byli zatwierdzani przez wojewodę. Pracami zarządu kierował prezydent lub burmistrz miasta. Magistrat posiadał konkretne działy (decernaty). Do zadań zarządu należało zarządzanie m. in. zarządzanie majątkiem miejskim i reprezentowanie miasta wobec władz zwierzchnich.
W połowie 1925 r. wojewoda pomorski wezwał burmistrzów i starostów powiatowych do udzielenia wsparcia Towarzystwu Naukowemu. W odpowiedzi na to magistrat m. Lidzbarka wstąpił jako członek do Towarzystwa w listopadzie 1925 r. ze składką w wysokości 50 zł. Ponieważ kolejnych składek magistrat nie wpłacił, najpewniej w następnym roku został z list członkowskich skreślony. Został jednak ponownie zapisany jako członek po wpłacie subwencji grudniu 1928 r., otrzymując jednocześnie należne członkom Towarzystwa publikacje.
Sudziński R., Samorząd terytorialny [w:] Historia Torunia, red. M. Biskup, t. III, cz. 2., Toruń 2006.