(1885-1939)

ksiądz katolicki, nauczyciel i katecheta w Państwowym Gimnazjum Żeńskim w Tczewie, proboszcz w Okoninie, męczennik II wojny światowej, członek zwyczajny Towarzystwa Naukowego w Toruniu w l. 1910–1928.

Urodził się w Łasinie w pow. grudziądzkim. Jego rodzicami byli rolnik Tomasz i Kunegunda z domu Górska. Egzamin dojrzałości zdał w Grudziądzu w 1906 r. Następnie podjął studia w pelplińskim Seminarium Duchownym. Tam też otrzymał święcenia kapłańskie w 1910 r., po czym podjął pracę jako wikariusz w Barłóżnie, Lubiewie Nowem, Piasecznie, Pieniążkowie i Gniewie, gdzie był również katechetą w tamtejszym progimnazjum (1920–1923). Od 1923 r. pracował jako katecheta w Państwowym Gimnazjum Żeńskim w Tczewie. Jego zaangażowanie w pracę pedagogiczną zostało docenione w 1930 r., w którym otrzymał tytuł profesora. Niedługo później zrezygnował z nauczania i został kuratusem w Borowym Młynie (1932), a w 1933 r. proboszczem w Okoninie. Po wybuchu drugiej wojny światowej został aresztowany przez Niemców i więziony najpierw w Rychwałdzie, później Chełmnie. Został zamordowany jesienią 1939 r. w Chełmnie.

1. Diecezja chełmińska: zarys historyczno-statystyczny, Pelplin 1928, s. 638.
2. Mross H., Brocki Antoni (1885–1939), [w:] Słownik biograficzny kapłanów diecezji chełmińskiej wyświęconych w latach 1821–1920, Pelplin 1995, s. 25.