(1873-1939)

ksiądz katolicki, proboszcz w Piasecznie, męczennik II wojny światowej, członek zwyczajny Towarzystwa Naukowego w Toruniu w l. 1899–1920.

Urodził się w Gościeradzu (pow. bydgoski). Jego rodzicami byli rolnik Józef i Marianna z domu Kędzierska. Nauki pobierał w Collegium Marianum oraz chełmińskim gimnazjum, w którym zdał egzamin dojrzałości w 1895 r. Następnie studiował w pelplińskim Seminarium Duchownym, gdzie w 1899 r. przyjął święcenia kapłańskie. Doświadczenie w pracy duszpasterskiej zdobywał jako wikary w toruńskiej parafii pw. Najświętszej Maryi Panny. W l. 1900–1905 z powodu choroby przebywał u rodziców w Gościeradzu. Następnie pracował w Grążawach i Kurzętniku, w którym od 1910 r. zarządzał parafią. Był również wikarym w Chełmoniu. W l. 1912–1920 aktywnie działał w Chełmnie, Kijewie i Radzynie. W 1920 r. objął funkcję proboszcza w Piasecznie. Był także kustoszem Sanktuarium Maryjnego. Po wybuchu drugiej wojny światowej został aresztowany przez Niemców i więziony w Gniewie. W listopadzie 1939 r. rozstrzelany w Lesie Szpęgawskim k. Starogardu Gdańskiego.

1. Diecezja chełmińska: zarys historyczno-statystyczny, Pelplin 1928, s. 283.
2. Mross H., Bukolt Augustyn (1873–1939), [w:] Słownik biograficzny kapłanów diecezji chełmińskiej wyświęconych w latach 1821–1920, Pelplin 1995, s. 27.