(1865-1939)

ksiądz katolicki, publicysta, redaktor naczelny „Pielgrzyma”, działacz Stronnictwa Narodowego, ofiara zbrodni niemieckich, członek zwyczajny Towarzystwa Naukowego w Toruniu w l. 1908–1939.

Urodzony we wsi Michałowo (obecnie dzielnica Brodnicy) w rodzinie nauczycielskiej, syn Antoniego i Stanisławy. Uczeń Królewskiego Gimnazjum w Brodnicy, które ukończył w 1904 r. W trakcie nauki sądzony za udział w organizacji filomackiej (1901). W 1908 r. ukończył studia teologiczne w Seminarium Duchownym w Pelplinie, otrzymując święcenia kapłańskie. Został wikarym w Strzepczu, Rajkowach, Kamieniu, Chełmży, Wąbrzeźnie, Sampławie, Pogódkach, Pelpinie i Złotowie. Skupiony był na pracy dziennikarskiej i publicystycznej związanej ze Stronnictwem Narodowym. W okresie międzywojennym pracował jako redaktor naczelny „Pielgrzyma”, „Gońca Pomorskiego”, „Dziennika Starogardzkiego”. Od 1935 r. pełnił funkcję prezesa Zarządu Wojewódzkiego Stronnictwa Narodowego na Pomorzu. Aresztowany po wkroczeniu Niemców w 1939 r. Był internowany i torturowany w obozie przejściowym w Tczewie, gdzie został rozstrzelany.

1. Jacewicz W., Woś J., Martyrologium polskiego duchowieństwa rzymskokatolickiego pod okupacją hitlerowską w latach 1939–1945. Wykaz duchownych zmarłych, zamordowanych lub represjonowanych przez okupanta w diecezjach chełmińskiej, częstochowskiej, łomżyńskiej, łódzkiej i płockiej oraz archidiecezji warszawskiej, z. 2, Warszawa 1977, s. 35.

2. Mross H., Chudziński Jerzy (1885–1939), [w:] Słownik biograficzny kapłanów diecezji chełmińskiej wyświęconych w latach 1821–1920, Pelplin 1995, s. 33.

3. Śląski J., Polska walcząca, Warszawa 1990, s. 372.