(1882-1918)

ksiądz katolicki, wikary parafii w Lipuszu, Trzebczu, Grudziądzu i Chełmży, kapelan na froncie wschodnim podczas pierwszej wojny światowej, członek zwyczajny Towarzystwa Naukowego w Toruniu w l. 1910–1914.

Urodził się w Lubawie (1882), w rodzinie Barbary Schuesler i Leona Assmanna. Dzięki stypendium Towarzystwa Pomocy Naukowej ukończył gimnazjum w Chełmnie i otrzymał stypendium uprawniające do podjęcia rocznej służby wojskowej. W literaturze i źródłach występują odmienne daty uzyskania przez Pawła Assmanna świadectwa dojrzałości. Według Henryka Mrossa nastąpiło to w 1905 r., natomiast czasopismo „Pielgrzym” podaje rok 1901. Studiował teologię i filozofię w Seminarium Duchownym w Pelplinie. W marcu 1910 r. otrzymał święcenia kapłańskie. W 1914 r. został powołany do służby w wojsku niemieckim. Na froncie wschodnim pełnił funkcję kapelana. Jako sanitariusz udzielał też pomocy rannym żołnierzom. W grudniu 1918 r. wracając z Litwy, zaraził się dezynterią. Po dwóch dniach zmarł. Został pochowany w Prużanach k. Grodna (dzisiejsza Białoruś).

1. Mross H., Assmann Paweł (1882–1918), [w:] Słownik biograficzny kapłanów diecezji chełmińskiej wyświęconych w latach 1821–1920, Pelplin 1995, s. 2.